1.75 miyop nasıl görür ?

1.75 Miyop Nasıl Görür? Güç, Algı ve Siyasetin Kırılgan Odak Noktası

Bir siyaset bilimci için görmek, yalnızca gözle ilgili değildir; iktidarın nasıl işlediğini görmek, toplumun hangi yönlerinin görünmez kılındığını fark etmek demektir. 1.75 miyop bir bireyin dünyayı bulanık görmesi, siyasal anlamda toplumun da çoğu zaman “yakını net, uzağı belirsiz” görmesine benzer. Tıpkı vatandaşların, gündelik hayatın yakın sorunlarını açıkça hissedip uzun vadeli politikaları flu algılaması gibi. Bu yüzden “1.75 miyop nasıl görür?” sorusu, sadece bir göz kusurunu değil, çağdaş siyasetlerin en büyük görme kusurunu da anlatır: perspektif kaybını.

Yakını Net Görmek: Güç Odaklı Siyasetin Miyopluğu

1.75 miyop biri, yakındaki nesneleri net görür; uzaktaki detaylar ise silikleşir. Siyasette bu, güç odaklı iktidarların kısa vadeye sıkışması anlamına gelir. Erkek egemen siyasal kültür, genellikle bu miyopik bakışın temsilcisidir: Hızlı kazanımlar, görünür başarılar, stratejik hamleler… Ancak uzun vadeli sonuçlar, toplumsal etki ve sürdürülebilirlik çoğu zaman gözden kaçar.

Bu “yakın netlik” siyasetin stratejik miyopluğudur. Bir lider, halkın anlık desteğini almayı “net” görürken; özgürlük, eşitlik ve adalet gibi “uzak hedefleri” flu bırakabilir. Tıpkı 1.75 miyop birinin tabelayı okumakta zorlanması gibi, siyaset de geleceği okumakta zorlanır. Bu durumda iktidar, yalnızca “bugünü yöneten” bir organizma hâline gelir, “yarını inşa eden” bir vizyon olmaktan çıkar.

Uzakta Belirsizlik: Kurumların Görme Kusuru

Kurumlar da tıpkı göz merceği gibidir; toplumsal görmeyi odaklar, netleştirir. Ancak eğer sistem miyopsa, yani sadece yakın ilişkilerle (çıkar ağları, iktidar çevreleri, kısa vadeli politikalarla) çalışıyorsa, kurumsal derinlik kaybolur.

1.75 miyop bir göz, uzağı bulanık görür çünkü odak noktası çok öndedir. Aynı şekilde, birçok devletin kurumları da gücü merkezileştirdikçe odağını kaybeder. Bürokrasi, adalet mekanizması, medya; hepsi “yakın çevreye” hizmet ederken, “uzaktaki vatandaşın” talepleri görünmez hâle gelir. Bu, siyasal miyopluğun en tehlikeli biçimidir: kurumsal körlük.

Vatandaş ise bu bulanıklığın ortasında, netliği satın almak için “gözlük” yerine ideolojiye sarılır. Çünkü ideoloji, çoğu zaman görmeyi kolaylaştıran değil, bulanıklığı anlamlı kılan bir filtredir.

İdeolojinin Lensleri: Kadınların Demokratik Bakışı

Siyasette “görme biçimi” yalnızca erkeklerin stratejik gözleriyle tanımlanamaz. Kadınların siyasal bakışı, bu miyop dünyada bir “odak düzeltmesi” işlevi görür. Kadınlar, siyaset sahnesinde genellikle toplumsal etkileşim, diyalog ve katılım üzerinden bir netlik üretir. Bu yaklaşım, gözün uzağı netleştiren bir mercek gibidir; çünkü katılım, toplumun geniş ufkunu görünür kılar.

Kadınların demokrasiye bakışı, “yakın iktidar ilişkilerinden” çok, “uzak hedefler” olan dayanışma, adalet ve eşitliği odaklar. Bu da siyasetteki miyopik bakışı dengeleyen bir güçtür. Erkek aklın stratejisi, kadın aklın empatisiyle birleştiğinde, siyaset ilk kez hem yakını hem uzağı net görebilir.

Vatandaşlık ve Görme Etiği

Bir vatandaşın görevi, yalnızca bakmak değil, net görmektir. 1.75 miyop biri, gözlük taktığında dünyayı yeniden tanımlar; siyaset de şeffaflık, hesap verebilirlik ve katılımla aynı şeyi yapabilir.

Toplumun siyasal miyopluğu, eleştirel düşünceyle düzelebilir. Eğer vatandaşlar sadece gündelik sorunları (yakın alan) görüp, sistemsel yapıları (uzak alan) bulanık bırakırsa, demokrasi “optik bir yanılsamaya” dönüşür.

Bu noktada şu provokatif sorular akla gelir:

– Toplumlar gerçekten uzağı görmek istemiyor mu, yoksa bulanıklığın içinde kaybolmak mı işlerine geliyor?

– İktidarın miyopluğu, halkın gözlük takmayı reddetmesinden mi besleniyor?

– Kadınların demokrasiye kattığı netlik, neden hâlâ sistematik biçimde gölgeleniyor?

Güç, Görme ve Sorumluluk

1.75 miyop nasıl görür? sorusuna verilecek en basit yanıt “yakını net, uzağı bulanık” olabilir. Ama siyaset bilimi açısından bu cevap, bir rejim analizine dönüşür. Çünkü her iktidar biçimi, kendi miyopluğunu üretir. Yakın çevresini “net” gören ama uzak yurttaşları “bulanık” algılayan yönetimler, sonunda meşruiyet krizine girer.

Gerçek görme, yalnızca odak ayarı yapmakla değil; görmek istemediğini de görmeye cesaret etmekle mümkündür.

Sonuç: Miyop Bir Siyasetten Net Bir Demokrasiye

1.75 miyop bir insanın dünyası, belirsizlikle çevrilidir ama düzeltilebilir. Aynı şekilde, siyaset de netliğini yeniden kazanabilir. Bunun için toplumun gözlükleri, yani eleştirel bilinci takması gerekir. Kadınların katılımcı, erkeklerin stratejik bakışını birleştiren yeni bir siyasal vizyon, hem yakını hem uzağı görmeyi mümkün kılar.

Bugün siyaset, tıpkı miyop bir göz gibi, kendi çevresine odaklanmış durumda. Ancak dünya, artık bu dar odaktan çıkmayı bekliyor.

Son bir soru:

Gözlükleri temizleyip gerçekten görmeye hazır mıyız, yoksa bulanıklığın konforunda yaşamaya devam mı edeceğiz?